مرا از مردمان شریر رهایی ده برای سالار سرایندگان. مزمور داوود.

^۱خداوندا، مرا از مردمان شریر رهایی ده، و از مردان خشونتکار محافظت فرما؛^۲از آنان که در دلهای خود شرارت را تدبیر می‌کنند، و هر روز جنگی برمی‌افروزند.^۳زبان خود را چون مار تیز می‌کنند، و زهر افعی زیر لبهایشان است. سِلاه^۴خداوندا، مرا از دست شریران نگاه دار، و از مردان خشونتکار محافظت فرما، که برای لغزانیدن پاهایم تدبیر کرده‌اند.^۵متکبران برایم دامی نهفته‌اند؛ بندهای تورشان را گسترده‌اند، و بر سر راهم تله‌ها گذاشته‌اند. سِلاه^۶خداوندا، به تو می‌گویم که «تو خدای من هستی»؛ ای خداوند، به فریاد التماسم گوش فرا ده.^۷ای یهوه، خداوندگار من، که قوّتِ نجات من هستی، تو سر مرا در روز جنگ محفوظ داشتی.^۸خداوندا، آرزوهای شریران را برآورده مساز؛ مگذار در نقشه‌های شریرانۀ خود کامیاب شوند، مبادا سرافراز گردند. سِلاه^۹و اما سرهای آنان که مرا احاطه‌کرده‌اند، به خباثت لبهایشان پوشیده شود.^۱۰اخگرهای سوزان بر ایشان فرو افتد؛ در آتش افکنده شوند، و در گودالهای پر از لجن بیفتند، و هرگز برنخیزند!^۱۱مگذار مرد بدگو در زمین استوار گردد، باشد که بلا به‌سرعت مرد خشونتکار را صید کند.^۱۲می‌دانم که خداوند ستمدیدگان را دادرسی خواهد کرد، و عدالت را برای نیازمندان به اجرا در خواهد آورد.^۱۳هر آینه پارسایان نام تو را خواهند ستود، و صالحان در حضور تو ساکن خواهند شد.