۱چون این همه به پایان رسید، اسرائیلیانی که حاضر بودند جملگی به شهرهای یهودا رفته، ستونها را خرد کردند و اَشیرَهها را قطع نموده، مکانهای بلند و مذبحها را در سرتاسر یهودا، بِنیامین، اِفرایِم و مَنَسی در هم شکستند و همه را به تمامی نابود کردند. سپس تمامی بنیاسرائیل به شهرهای خود بازگشتند، هر کس به مِلکِ خویش.
شرکت در عبادت
۲حِزِقیا، کاهنان و لاویان را بر حسب وظایفشان به عنوان کاهن و لاوی به گروههایشان تقسیم کرد تا قربانیهای تمامسوز و قربانیهای رفاقت تقدیم کنند، و نزد دروازههای اردوی خداوند خدمت کرده، شکرگزاری و ستایش نمایند.۳پادشاه همچنین سهم خود را از اموال خویش برای قربانیهای تمامسوز تقدیم کرد، یعنی برای قربانیهای تمامسوزِ صبحگاهی و شامگاهی، و قربانیهای تمامسوز روزهای شَبّات و ماههای نو و اعیادِ مقرر، آن سان که در شریعت خداوند نوشته شده است.۴به ساکنین اورشلیم نیز فرمان داد تا سهم خاص کاهنان و لاویان را بپردازند، تا ایشان بتوانند خود را وقفِ شریعت خداوند سازند.۵در پی انتشار این فرمان، بنیاسرائیل نوبر گندم، شراب، روغن، عسل و تمامی محصول زمین را به فراوانی آوردند. آنان دهیکِ همه چیز را به فراوانی آوردند.۶و بنیاسرائیل و یهودا که در شهرهای یهودا ساکن بودند نیز دهیکِ گاوان و گوسفندان و دهیک موقوفاتی را که به یهوه خدایشان وقف شده بود، آوردند و توده توده بر روی هم انباشتند.۷آنان ساختن تودهها را در ماه سوّم آغاز کردند، و در ماه هفتم آنها را به پایان رساندند.۸چون حِزِقیا و صاحبمنصبان آمدند و آن تودهها را دیدند، خداوند و قوم او اسرائیل را متبارک خواندند.۹حِزِقیا از کاهنان و لاویان دربارۀ آن تودهها پرسید،۱۰و عَزَریا کاهنِ اعظم از خاندان صادوق پاسخ داد: «از وقتی قوم آوردنِ هدایا به خانۀ خداوند را آغاز کردهاند، خوردهایم و سیر شدهایم و فراوان نیز باقی نهادهایم، زیرا که خداوند قوم خود را برکت داده و این همه باقی مانده است.»۱۱آنگاه حِزِقیا دستور داد انبارها در خانۀ خداوند مهیا سازند، و چنین کردند.۱۲و هدایا، دهیکها و چیزهای وقفشده را با امانتداری آوردند. کونَنیای لاوی بر آنها رئیس بود و پس از او، برادرش شِمعی.۱۳یِحیئیل، عَزَریا، نَخَت، عَسائیل، یِریموت، یوزاباد، اِلیئیل، یِسمَخیا، مَخَت و بِنایا نیز مطابق آنچه حِزِقیای پادشاه و عَزَریا سرپرست خانۀ خدا تعیین کرده بودند، به عنوان ناظران زیرِ دست کونَنیا و برادرش شِمعی انجاموظیفه میکردند.۱۴قوری پسر یِمنَۀ لاوی، نگهبان دروازۀ شرقی، بر قربانیهای اختیاریِ خدا نظارت داشت، تا هدایای خداوند و هدایای بسیار مقدسِ تقدیمی را تقسیم نماید.۱۵عِدِن، مینیامین، یِشوعَ، شِمَعیا، اَمَریا و شِکَنیا دستیاران امین او در شهرهای کاهنان بودند، تا هدایا را میان برادرانشان، خواه پیر و خواه جوان، بر حسب گروههایشان تقسیم کنند.۱۶آنان همچنین هدایا را میان تمام افراد مذکرِ سه ساله و بالاتر که در نسبنامهها ثبت شده بودند تقسیم کردند، یعنی میان تمامی کسانی که برای انجام خدمت روزانهشان بر حسب وظایف و گروههایشان به خانۀ خداوند داخل میشدند،۱۷و نیز میان کاهنانی که بر حسب خاندانهایشان در نسبنامهها ثبت شده بودند، و نیز میان لاویانِ بیست ساله و بالاتر بر حسب وظایف و گروههایشان.۱۸ایشان با تمامیِ کودکان، زنان، پسران و دخترانشان، یعنی تمامی جماعت، در نسبنامهها ثبت شدند، زیرا خود را با امانتداری تقدیس کرده بودند.۱۹و اما در خصوص کاهنانِ نسلِ هارون که در کشتزارهای اطراف شهرهایشان ساکن بودند، مردانی در چند شهر به نام تعیین شدند تا سهمها را میان تمام افراد مذکر از کاهنان، و تمام آنانی که از لاویان در نسبنامهها ثبت شده بودند، تقسیم کنند.۲۰باری، حِزِقیا در سرتاسر یهودا بدین منوال عمل کرد، و آنچه را نزد یهوه خدایش نیکو و درست و راست بود به جا آورد.۲۱او در هر کاری که برای خدمت خانۀ خدا بر طبق شریعت و فرمانها به جهت طلبیدن خدا بدان اقدام میکرد، آن را به تمامی دل انجام میداد، و کامیاب گردید.
