اسرائیل، برگزیدۀ خدا
۱«اما حال ای خادم من یعقوب، و ای اسرائیل که تو را برگزیدهام، بشنو!۲خداوند که صانع توست، و تو را از رحِم بسرشت، همان که تو را یاری خواهد داد، چنین میفرماید: ای خادم من یعقوب، و ای یِشورون که تو را برگزیدهام، مترس!۳زیرا که بر زمین تشنه آب خواهم ریخت، و بر خشکزار نهرها جاری خواهم ساخت. روح خود را بر نسل تو فرو خواهم ریخت، و برکت خویش را بر فرزندان تو.۴آنان در میان نیزار خواهند رویید، همچون درختان بید در کنار جویبار.۵یکی خواهد گفت: ”من از آنِ خداوندم،“ و دیگری خود را به نام یعقوب خواهد خواند؛ یکی دیگر بر دست خود خواهد نوشت: ”از آنِ خداوند،“ و نام اسرائیل را بر خود خواهد نهاد.»
بطالت بتها
۶خداوند چنین میفرماید، خداوند لشکرها، که پادشاه اسرائیل و ولیّ ایشان است: «من اوّلم و من آخر، و جز من خدایی نیست.۷کیست که بتواند مانند من وقایع را از پیش اعلام کند؟ اگر هست بگذار از ایامی که قومِ کهن خویش را برقرار داشتم آنچه را رخ خواهد داد بیان کرده، به من عرضه دارد، و آنچه را بر آنها واقع خواهد شد از پیش بگوید.۸پس ترسان و لرزان مباشید؛ آیا من از دیرباز به شما نگفتم، و آن را اعلام نکردم؟ شما شاهدان من هستید! آیا غیر از من خدایی هست؟ نه، صخرهای دیگر نیست و احدی را نمیشناسم.»۹آنان که تمثال تراشیده میسازند جملگی هیچند، و آنچه بدان رغبت دارند فایدهای نمیرساند. شاهدان ایشان نمیبینند و نمیدانند، پس شرمسار خواهند شد.۱۰کیست آن که خدایی بسازد یا تمثالی بریزد، که منفعتی بدو نمیرساند؟۱۱پس او و امثال او شرمسار خواهند شد. سازندگان بتها انسانی بیش نیستند، پس همگی گرد آمده، بایستند؛ ایشان هراسان خواهند شد، و با هم سرافکنده خواهند گردید.۱۲آهنگر با تیشه بر زغالها کار میکند. او با چکش به بتی شکل میدهد و به نیروی بازوی خویش آن را میسازد. او گرسنه شده، نای از کف میدهد و آب ننوشیده، به حال ضعف میافتد!۱۳نجّار با ریسمان چوب را اندازه میگیرد و با قلم نشانهگذاری میکند. با رنده آن را صاف میکند و با پرگار بر آن نشانه میگذارد. آن را به شباهت انسان و با زیبایی بشری میسازد تا در خانهای بگذارد.۱۴او سروهای آزاد میبُرد، و یا درخت چنار یا بلوطی برای خود اختیار میکند، و میگذارد تا در جنگل نمو کند؛ و یا درخت کاجی مینشاند و باران آن را نمو میدهد.۱۵آنگاه برای شخص به جهت سوخت به کار میآید. قدری از آن را برگرفته، خود را با آن گرم میکند و آتش افروخته، نان میپزد. سپس از آن خدایی میسازد و آن را میپرستد، و تمثالی تراشیده، در برابرش سَجده میکند!۱۶باری، از آن هیزم نیمی را در آتش میسوزاند؛ بر آن خوراک خود را طبخ میکند، و گوشت کباب کرده، میخورد و سیر میشود. نیز خود را گرم میکند و میگوید: «وه چه گرم شدم! گرمای آتش را حس میکنم!»۱۷و از آنچه باقی مانَد، خدایی یعنی تمثالی تراشیده برای خود میسازد و در برابرش سَجده کرده، آن را میپرستد و به آن دعا کرده، میگوید: «ای که خدای من هستی، مرا برهان!»۱۸ایشان را هیچ درک و فهمی نیست؛ زیرا چشمانشان را بسته است تا نبینند، و دلهایشان را نیز تا نفهمند.۱۹هیچیک لختی تأمل نمیکند و هیچیک را این درک و فهم نیست که بگوید: «نیمی از آن را در آتش سوزاندم، و بر زغالهایش نان پختم، و بر آن گوشت کباب کرده خوردم؛ آیا از باقی آن چیزی مکروه بسازم و در برابر چوبی سَجده کنم؟»۲۰او خاکستر میخورَد و دلی فریبخورده او را گمراه میسازد. خود را نتواند رهانید، و با خود نتواند گفت که: «آیا دروغی به دست راست خویش ندارم؟»
اسرائیل فراموش نخواهد شد
۲۱ای یعقوب و ای اسرائیل، اینها را به یاد آور، این را که تو خادم من هستی؛ من تو را سرشتهام و تو خدمتگزار من هستی؛ ای اسرائیل، تو را فراموش نخواهم کرد.۲۲نافرمانیهایت را مانند ابر رُفتَم، و گناهانت را مانند مِه محو ساختم. نزد من بازگرد، زیرا که تو را فدیه دادهام.۲۳ای آسمانها بانگ شادی سر دهید، زیرا که خداوند چنین کرده است؛ ای ژرفاهای زمین فریاد برآورید! ای کوهها، و ای جنگلها و تمامی درختانش، بسرائید! زیرا که خداوند یعقوب را فدیه داده است، و در اسرائیل جلال خود را نمایان خواهد ساخت.
اورشلیم مسکون خواهد شد
۲۴خداوند که ولیّ توست و تو را از رَحِم سرشته است، چنین میفرماید: «من هستم یهوه، آن که همه چیز را آفرید، آسمانها را بهتنهایی گسترانید، و زمین را یکه و تنها پهن کرد.۲۵آن که آیات انبیای دروغین را باطل میسازد، و غیبگویان را اَبله میگرداند. آن که حکیمان را ناکام بازمیگرداند، و معرفت آنان را به حماقت بدل میسازد.۲۶آن که کلام خدمتگزارانش را تحقق میبخشد، و پیشگوییهای فرستادگانش را به انجام میرساند. آن که دربارۀ اورشلیم میگوید: ”مسکون خواهد شد!“ و دربارۀ شهرهای یهودا، که: ”بنا خواهند گردید“، و دربارۀ ویرانههایشان، که ”آنها را بر پا خواهم داشت“.۲۷آن که به ژرفای دریا میگوید: ”خشک شو! من نهرهایت را خشک خواهم کرد“.۲۸آن که دربارۀ کوروش میگوید: ”او شبان من است، و تمامی خشنودی مرا به جا خواهد آورد“. و آن که دربارۀ اورشلیم میگوید: ”بنا خواهد شد“، و در خصوص معبد که: ”بنیادت نهاده خواهد گشت.“»
