در فَرّ قدوسیت پرستش کنید

^۱برای خداوند سرودی تازه بسرایید! ای تمامی زمین، برای خداوند بسرایید!^۲برای خداوند بسرایید و نام او را متبارک خوانید! روز به روز نجات او را بشارت دهید!^۳جلال او را در میان ملتها بازگویید، و اعمال شگفتش را در میان همۀ قومها!^۴زیرا خداوند بزرگ است و به‌غایت شایان ستایش؛ از او می‌باید ترسید، بیش از همۀ خدایان.^۵زیرا همۀ خدایانِ قومها، بتهای بی‌ارزشند، اما یهوه آسمانها را بساخت.^۶فرّ و شکوه به حضور وی است و توانایی و زیبایی در قُدس وی.^۷ای طوایف قومها، وصف خداوند را بگویید! وصف جلال و قوّت خداوند را بگویید!^۸وصف جلال نام خداوند را بگویید! هدیه بیاورید و به صحنهای او بیایید!^۹خداوند را در فرّ قدوسیتش بپرستید! ای تمامی زمین، از حضور او بلرزید!^۱۰باشد که در میان قومها بگویید، «خداوند پادشاهی می‌کند! آری، جهان مستحکم است و جنبش نخواهد خورد؛ او ملتها را به انصاف داوری خواهد کرد.»^۱۱آسمان شادی کند و زمین به وجد آید؛ دریا و هر چه آن را پر می‌سازد، غُرّش کند؛^۱۲صحرا و هرآنچه در آن است، شادمان گردد. آنگاه همۀ درختان جنگل بانگ شادی بر خواهند آورد،^۱۳پیش روی خداوند، زیرا که می‌آید، آری او می‌آید تا زمین را داوری کند. او جهان را به انصاف داوری خواهد کرد، و ملتها را به امانت خویش.