حلال و حرام
۱«شما فرزندان یهوه خدای خود هستید. پس برای مردگان، خویشتن را مجروح مسازید و مابین چشمان خود را متراشید،۲زیرا شما برای یهوه خدایتان قومی مقدسید، و خداوند از میان تمامی قومهای روی زمین، شما را برگزیده است تا قومی که گنج اوست باشید.۳«هیچ چیزِ کراهتآور را نخورید.۴این است چارپایانی که میتوانید بخورید: گاو، گوسفند، بز،۵آهو، غزال، گوزن، بز کوهی، بز وحشی، غزال وحشی و قوچ کوهی.۶هر حیوان شکافتهسُم را از چارپایان که سُمش به دو بخش شکافته باشد و نشخوار کند، میتوانید بخورید.۷اما از میان حیوانات نشخوارکننده یا شکافتهسُم اینها را نباید خورد: شتر، خرگوش درازگوش و خرگوش کوتاهگوش، زیرا گرچه نشخوار میکنند ولی شکافتهسُم نیستند، و از این رو بر شما حرامند؛۸و خوک، زیرا گرچه شکافتهسُم است، اما نشخوار نمیکند، و از این رو بر شما حرام است. گوشت چنین حیواناتی را نخورید و به لاشۀ آنها نیز دست نزنید.۹«از هرآنچه در آب است، اینها را میتوانید بخورید: هر چه را که باله و فلس دارد بخورید،۱۰اما هر چه را که باله و فلس ندارد نخورید؛ بر شما حرام است.۱۱«همۀ مرغان طاهر را میتوانید بخورید.۱۲اما اینها را نباید بخورید: عقاب، لاشخور و لاشخور سیاه؛۱۳زَغَن، شاهین و شاهین به نوعش؛۱۴هر قسم کلاغ به نوعش؛۱۵شترمرغ، جغد، مرغ نوروزی و باز به نوعش؛۱۶بوم، جغد بزرگ، جغد سفید،۱۷و جغد صحرایی؛ کرکس، مرغ غواص،۱۸لکلک و مرغ ماهیخوار به نوعش؛ هُدهُد و خفاش.۱۹همۀ حشراتِ بالدار بر شما حرامند؛ نباید آنها را بخورید.۲۰اما همۀ پرندگان طاهر را میتوانید بخورید.۲۱«هیچ مُرداری را نخورید. میتوانید آن را به غریبی که در یکی از شهرهای شماست بدهید تا بخورد، یا آن را به بیگانهای بفروشید. زیرا شما برای یهوه خدایتان قومی مقدسید. «بزغاله را در شیر مادرش نپزید.
قانون دهیک
۲۲«از همۀ محصولاتِ مزرعۀ خود که سال به سال از زمین میروید، حتماً دهیک بدهید.۲۳در حضور یهوه خدایتان، در آن مکان که او برمیگزیند تا نام خود را در آنجا ساکن سازد، دهیکِ غلّه و شراب و روغن، و نخستزادههای رمه و گلۀ خویش را بخورید، تا بیاموزید که در همۀ روزهای زندگی از یهوه خدایتان بترسید.۲۴و اگر راهتان دراز باشد به گونهای که چون یهوه خدایتان شما را برکت دهد، نتوانید دهیک خود را به آنجا ببرید، زیرا آن مکان که یهوه خدایتان برمیگزیند تا نام خود را در آن بگذارد از شما دور است،۲۵پس آن را به پول تبدیل کنید و پول را به دست خویش گرفته، به مکانی که یهوه خدایتان برمیگزیند، ببرید۲۶و پول را به مصرفِ هرآنچه دلتان بخواهد برسانید، از گاو و گوسفند و شراب و مُسکِرات و هرآنچه میلتان بر آن باشد. شما و اهل خانۀ شما در آنجا به حضور یهوه خدایتان بخورید و شادی کنید.۲۷اما لاویانی را که در شهرهای شمایند فراموش مکنید، زیرا ایشان را چون شما نصیب و میراثی نیست.۲۸«در پایان هر سه سال، تمامیِ دهیک محصولِ آن سالِ خود را بیاورید و در شهرهایتان ذخیره کنید۲۹تا لاویان که آنان را چون شما نصیب و میراثی نیست، و غریبان و یتیمان و بیوهزنانی که در شهرهای شمایند، بیایند و بخورند و سیر شوند، تا یهوه خدایتان شما را در همۀ کارهای دستتان که انجام میدهید، برکت دهد.
