خداوند دلشکستگان را التیام می‌بخشد

۱هللویاه، زیرا خدای ما را سرائیدن نیکوست و دلپذیر و شایسته است ستایش او.۲خداوند اورشلیم را بنا می‌کند، و رانده‌شدگان اسرائیل را گرد می‌آورد.۳دلشکستگان را التیام می‌بخشد، و زخمهایشان را می‌بندد.۴شمار ستارگان را تعیین می‌کند، و هر یک از آنها را به نام می‌خواند.۵بزرگ است خداوندگار ما و بسیار نیرومند، درک او نامتناهی است.۶خداوند فروتنان را برمی‌افرازد، اما شریران را بر زمین می‌افکند.۷خداوند را با شکرگزاری بسرایید، با چنگ برای خدای ما بنوازید.۸او آسمان را به ابرها می‌پوشاند، و برای زمین باران مهیا می‌کند، و سبزه را بر کوهها می‌رویاند.۹او حیوانات را خوراک می‌دهد، زاغچه‌ها را، که فریاد برمی‌آورند.۱۰از نیروی اسب خشنود نمی‌گردد، و ساقهای انسان پسندیدۀ او نیست.۱۱خشنودی خداوند در ترسندگان اوست، در آنان که به محبت او امیدوارند.۱۲ای اورشلیم، خداوند را بستا! ای صَهیون، خدای خود را ستایش کن!۱۳زیرا او پشت‌بندهای دروازه‌هایت را مستحکم می‌گرداند، و فرزندانت را در اندرونت برکت می‌دهد.۱۴او صلح را بر مرزهایت حکمفرما می‌سازد، و تو را به مغز گندم سیر می‌گرداند.۱۵فرمان خود را بر زمین می‌فرستد، و کلام او به‌سرعت می‌دود.۱۶برف را چون پشم ارزانی می‌دارد، و ژاله را همچون خاکستر می‌پراکند.۱۷تگرگ را چون خُرده‌نانها فرو می‌ریزد، کیست که در برابر سرمای او تواند ایستاد؟۱۸او کلام خود را می‌فرستد و آنها را آب می‌کند، باد خویش را می‌وزاند و آبها روان می‌شود.۱۹کلام خود را به یعقوب بیان می‌دارد، و فرایض و قوانین خود را به اسرائیل.۲۰او با هیچ قومی چنین نکرده است، و قوانین او را نشناخته‌اند. هللویاه!

پایان مزامیر ۱۴۷ · ۲۰ آیه