خداوندا، نام تو جاودانه است

^۱هَلِلویاه! نام خداوند را بستایید! ای خدمتگزاران خداوند، ستایش کنید؛^۲ای شما که در خانۀ خداوند به خدمت می‌ایستید، در صحنهای خانۀ خدای ما!^۳خداوند را بستایید، زیرا خداوند نیکوست؛ نام او را بسرایید، زیرا که دلپسند است.^۴زیرا خداوند یعقوب را برای خود برگزید، و اسرائیل را، چون مُلکِ خاص خویش.^۵می‌دانم که خداوندْ بزرگ است؛ خداوندگار ما برتر است از تمامی خدایان.^۶خداوند هرآنچه را که بخواهد، به انجام می‌رساند، در آسمان و بر زمین، در دریاها و همۀ ژرفناها!^۷اوست که ابرها را از کرانهای زمین برمی‌آورَد؛ که برای باران برقها می‌سازد و باد را از مخزنهای خویش بیرون می‌آورَد.^۸اوست که نخست‌زادگان مصر را کشت، هم از آدمیان، هم از حیوانات.^۹آیات و عجایب خود را در میان تو ای مصر فرستاد، بر ضد فرعون و تمامی خادمانش!^۱۰قومهای بسیار را زد و شاهان مقتدر را کُشت:^۱۱سیحون، شاه اَموریان، عوج، شاه باشان، و جمله ممالک کنعان را.^۱۲و سرزمین ایشان را به میراث بخشید، به میراث قوم خود اسرائیل.^۱۳خداوندا، نام تو جاودانه است، و آوازه‌ات، ای خداوند، در همۀ نسلها!^۱۴زیرا خداوند قوم خود را دادرسی خواهد کرد، و بر خادمانش شفقت خواهد فرمود.^۱۵بتهای قومها طلا و نقره بیش نیستند، کار دستهای انسان.^۱۶دهان دارند، اما سخن نمی‌گویند، چشم دارند، اما نمی‌بینند؛^۱۷گوش دارند، اما نمی‌شنوند، و در دهانشان نَفَسی نیست.^۱۸سازندگان آنها مانند خودشان خواهند شد، و هر که بر آنها توکل کند.^۱۹ای خاندان اسرائیل، خداوند را متبارک خوانید! ای خاندان هارون، خداوند را متبارک خوانید!^۲۰ای خاندان لاوی، خداوند را متبارک خوانید! ای ترسندگان او، خداوند را متبارک خوانید!^۲۱خداوند از صَهیون متبارک باد، او که در اورشلیم مسکن دارد! هَلِلویاه!