هشدار علیه زن زناکار

^۱پسرم، سخنان مرا نگاه دار و فرمانهای مرا نزد خود ذخیره کن.^۲فرمانهای مرا نگاه دار تا زنده بمانی؛ تعلیمات مرا همچون مردمک چشم خویش پاس دار.^۳آنها را بر انگشتان خود بربند و بر لوحِ دل خویش بنگار.^۴به حکمت بگو: «تو خواهر منی»، و فهم را دوست خویش بخوان.^۵تا تو را از زن زناکار حفظ کنند، و از زن بیگانه که سخنان تملّق‌آمیز می‌گوید.^۶زیرا از پنجرۀ خانۀ خویش و از پسِ شبکۀ آن، بیرون را نگریستم^۷و در میان ساده‌لوحان، در بین جوانان، جوانی کم‌عقل دیدم^۸که در کوچه از نزدیکی گوشۀ او می‌گذشت و از راهِ خانۀ او می‌رفت،^۹شامگاهان، آنگاه که روز رنگ می‌باخت و تاریکیِ شب دامن می‌گسترد.^۱۰و اینک، زنی به دیدار او آمد، در لباس فاحشه، با خباثت دل.^۱۱زنی یاوه‌گو و سرکش، که پاهایش در خانه تاب نمی‌آورَد؛^۱۲دَمی در کوچه‌ها و دمی دیگر در میدانها در گوشه‌ای به کمین است.^۱۳پس او را بگرفت و ببوسید و روی خویش بی‌حیا ساخت و گفت:^۱۴«نزد من قربانیهای رفاقت است؛ زیرا امروز نذرهایم را ادا کرده‌ام.^۱۵پس به دیدار تو بیرون آمدم و تو را سخت جستجو کرده، یافتم!^۱۶بر بستر خود دیباها از کتان مصری گسترانیده‌ام؛^۱۷بسترم را با مُر و عود و دارچین عطرآگین کرده‌ام.^۱۸بیا تا بامداد از عشق سیر شویم؛ بیا تا یکدیگر را از عشق سرمست کنیم!^۱۹زیرا شوهرم در خانه نیست و به سفری دراز رفته است.^۲۰کیسۀ پر از پول با خود برده و تا بَد‌رِ کامل باز نخواهد گشت.»^۲۱پس او را با سخنان بسیار بفریفت و با چرب‌زبانی اغوا کرد.^۲۲و جوان بی‌درنگ از پی او روان شد، همچون گاوی که به کشتارگاه می‌رود و آهویی که به دام گرفتار می‌آید،^۲۳تا آنگاه که تیری بر جگرش می‌نشیند، چونان پرنده‌ای که به سوی دام می‌شتابد، و نمی‌داند که به بهای جانش تمام خواهد شد.^۲۴پس حال، ای پسرانم، به من گوش فرا دهید و به آنچه می‌گویم توجه کنید.^۲۵دل شما به راههایش متمایل نشود و در طریقهایش گمراه نگردد.^۲۶زیرا بسیاری را از پا درافکنده و کشتگانش بی‌شمارند.^۲۷خانۀ او راهِ گور است، که تا به حُجره‌های مرگ سرازیر می‌شود.