۱وای بر آنان که احکام ناعادلانه وضع میکنند، و کاتبانی که قوانین ظالمانه رَقَم میزنند؛۲تا بینوایان را از حقشان محروم کنند، و انصاف را از ستمدیدگانِ قوم من بربایند؛ تا بیوهزنان را چپاول کنند، و یتیمان را غارت نمایند.۳پس شما در روز بازخواست چه خواهید کرد، آنگاه که مصیبت از دور فرا رسد؟ نزد کِه برای کمک خواهید گریخت، و ثروت خویش را کجا خواهید نهاد؟۴غیر از آنکه چون اسیران خم شوید، و در میان کشتگان بیفتید. با این همه، خشم او هنوز برگردانیده نشده، و دست او همچنان دراز است.
داوری خدا بر آشور
۵وای بر آشور، که عصای خشم من است، و چوب دست ایشان، غضب من است!۶او را بر ضد قوم خدانشناس میفرستم، و بر قوم مغضوب خود، مأمور میدارم؛ تا تاراج کند و غنیمت گیرد، و چون گِل کوچهها لگدمالشان کند.۷اما او قصدِ این ندارد، و در دل خویش چنین نمیاندیشد. مُراد دلش نابود کردن است، و منقطع ساختن قومهای بسیار.۸زیرا میگوید: «آیا سرداران من جملگی پادشاهان نیستند؟۹آیا کَلنو همچون کَرکِمیش نیست، و نه حَمات همچون اَرفاد؟ آیا سامِرِه مانند دمشق نیست؟۱۰چنانکه دست من بر ممالکِ بتهای بیارزش استیلا یافت، ممالکی که بتهای تراشیدۀ آنها از بتهای اورشلیم و سامِرِه بزرگتر بودند،۱۱آری، چنانکه با سامِرِه و بتهای بیارزش آن عمل کردم، آیا با اورشلیم و بتهایش عمل نکنم؟»۱۲پس چون خداوندگار کار خویش را به تمامی با کوه صَهیون و اورشلیم به پایان بَرَد، پادشاه آشور را به سبب تکبر دلش و غروری که از چشمان او میبارد، مجازات خواهد کرد.۱۳زیرا میگوید: «به قوّت دست خود و به حکمت خویش چنین کردم، زیرا که فهیم هستم. مرزهای قومها را تغییر دادم، و خزائن ایشان را غارت کردم؛ همچون پهلوانی تختنشینان را به زیر افکندم.۱۴چنانکه کسی دست خود را به آشیانهای دراز میکند، همچنان دست من به دولت ممالک رسیده است؛ چنانکه کسی تخمهای متروک را برمیچیند، من نیز تمامی ممالک زمین را برچیدم؛ و کسی نیست که بالی بجنباند، یا دهان بگشاید و جیک بزند.»۱۵آیا تَبَر بر کسی که آن را به کار میبرد فخر میفروشد، یا اره خود را بر کسی که آن را میکِشد برمیافرازد؟ که گویی عصا او را که آن را به دست گرفته، بلند کند، یا چوبدستی او را که چوب نیست، حرکت دهد!۱۶بنابراین خداوندگار، خداوندِ لشکرها، بر جنگاوران تنومند او بیماری جانکاه خواهد فرستاد، و زیر جلال و شوکت او آتشی چون شعلۀ فروزان افروخته خواهد شد.۱۷نور اسرائیل آتشی خواهد شد، و قدوس اسرائیل شعلهای، که خار و خَسَش را در یک روز سوزانده، به کام در خواهد کشید؛۱۸شکوه جنگل و مزارع حاصلخیزش، همچون تحلیل رفتن شخص بیمار، در جسم و در روح نابود خواهد شد؛۱۹و باقیماندگان درختان جنگلش چنان کمشمار خواهند بود که حتی کودکی آنها را مرقوم تواند داشت.
باقیماندگان اسرائیل
۲۰در آن روز باقیماندگان اسرائیل و بازماندگان خاندان یعقوب، دیگر بر آن که ایشان را زده است توکل نخواهند کرد، بلکه بر یهوه، قدوسِ اسرائیل خالصانه توکل خواهند نمود.۲۱و باقیماندگانی، یعنی باقیماندگان یعقوب، به سوی خدای قدیر بازگشت خواهند کرد.۲۲زیرا هرچند قوم تو، ای اسرائیل، مانند شنهای دریا باشند، تنها باقیماندگانی از ایشان بازگشت خواهند کرد. هلاکت مقدر است و به عدالت جاری خواهد گردید.۲۳زیرا خداوندگار، خداوندِ لشکرها، بهطور نهایی و قطعی در میان تمامی زمین عمل خواهد کرد.۲۴بنابراین خداوندگار، خداوندِ لشکرها میفرماید: «ای قوم من که در صَهیون ساکنید از آشوریان مهراسید، آنگاه که شما را به چوب بزنند و چون مصریان عصای خویش را بر شما برافرازند؛۲۵زیرا پس از اندک ایامی، خشم من پایان خواهد یافت و غضب من به نابودی آنان معطوف خواهد شد.۲۶خداوندِ لشکرها شلاقی بر ایشان بر خواهد انگیخت، چنانکه در شکست مِدیان بر صخرۀ ’عُرِب‘ کرد؛ و عصای او بر دریا خواهد بود، چنانکه آن را در مصر برافراشت.۲۷در آن روز، بار او از دوشتان و یوغ او از گردنتان برگرفته خواهد شد؛ و آن یوغ از فربهی شما خواهد شکست.»۲۸به عَیات رسیدهاند، از مِغرون عبور کردهاند و اسباب خویش در مِکماش نهادهاند.۲۹از گذرگاه عبور کرده، میگویند، «شب را در جِبَع به سر بریم.» رامَه بر خود میلرزد و اهل جبعۀ شائول، میگریزند.۳۰ای دختر جَلّیم فریاد برآور! ای لَیِشَه، گوش فرا ده! و هم تو ای عَناتوتِ فقیر!۳۱مَدمِناه در حال فرار است، و اهل جِبیم پناه میجویند.۳۲همین امروز در نوب توقف خواهند کرد، و در برابر کوه دختر صَهیون، یعنی کوه اورشلیم، مشت تکان خواهند داد.۳۳اینک خداوندگار، خداوندِ لشکرها، شاخهها را با قدرتی ترسناک قطع خواهد کرد! بلندقامتان بریده خواهند شد، و بلندمرتبگان پست خواهند گردید.۳۴او بوتههای جنگل را به تبر خواهد برید، و لبنان در برابر ’آن پرشکوه‘ خواهد افتاد.
