خدا پناه ماست برای سالار سرایندگان. مزمور پسران قورَح. در مایۀ عَلاموت. سرود.

^۱خدا پناه و قوّت ماست، و یاوری که در تنگیها فوراً یافت می‌شود.^۲پس نخواهیم ترسید، اگرچه زمین متحرک شود، و کوهها به قعر دریا فرو افتند؛^۳اگرچه آبهایش بخروشند و به جوشش درآیند و کوهها از تلاطم آن به لرزه افتند. سِلاه^۴نهری هست که جویبارهایش شهر خدا را فرحناک می‌سازد، مسکن قدوس آن متعال را.^۵خدا در میان آن است، پس جنبش نخواهد خورد؛ در سپیده‌دم، خدا یاری‌اش خواهد کرد.^۶قومها می‌شورند و حکومتها سرنگون می‌شوند؛ او آواز خود را می‌دهد و زمین می‌گدازد!^۷یهوه خدای لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب دژ بلند ماست! سِلاه^۸بیایید کارهای خداوند را بنگرید؛ ببینید چه ویرانیها بر زمین پدید آورده است!^۹او جنگها را تا کرانهای زمین پایان می‌بخشد؛ کمان را می‌شکند و نیزه را خُرد می‌کند و ارابه‌ها را به آتش می‌سوزاند!^۱۰«بازایستید و بدانید که من خدا هستم؛ در میان قومها متعال، و در جهان متعال هستم.»^۱۱یهوه خدای لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب دژ بلند ماست. سِلاه