محدودۀ مقدس
۱«چون زمین را بر حسب قرعه به عنوان میراث تقسیم میکنید، بخشی از آن را به طول بیست و پنج هزار ذِراع و عرض بیست و پنج هزار ذِراع، به عنوان محدودۀ مقدس برای خداوند جدا سازید. سرتاسر این محدوده، مقدس خواهد بود.۲از این محدوده، قطعهای مربع شکل به مساحت پانصد ذِراع در پانصد ذِراع برای قُدس خواهد بود، و پیرامون آن پنجاه ذِراع فضای باز وجود خواهد داشت.۳از همین محدوده، بخشی به طول بیست و پنج هزار ذِراع و عرض ده هزار ذِراع اندازه بگیرید؛ قُدس که شامل قُدسالاقداس است در آنجا خواهد بود.۴این است محدودۀ مقدس از زمین. این برای کاهنان خواهد بود که در قُدس خدمت میکنند و نزدیک میآیند تا خداوند را خدمت نمایند، مکانی برای خانههای آنان و نیز مکانی مقدس برای معبد.۵و محدودهای به طول بیست و پنج هزار ذِراع و عرض ده هزار ذِراع مِلکِ لاویانی باشد که در معبد خدمت میکنند، به جهت شهرهایی برای سکونت ایشان.۶«به موازات محدودۀ مقدس، ناحیهای را به عرض پنج هزار ذِراع و طول بیست و پنج هزار ذِراع به مِلکِ شهر اختصاص دهید تا برای تمامی خاندان اسرائیل باشد.۷«زمینِ هر دو طرفِ محدودۀ مقدس و مِلکِ شهر، سهم حاکم خواهد بود. این زمین در موازات محدودۀ مقدس و مِلکِ شهر، در غرب و در شرق قرار خواهد داشت و طول آن نظیر سهم هر یکی از قبایل بوده، از سرحد غربی تا سرحد شرقی امتداد خواهد یافت.۸این زمین، مِلکِ حاکم در اسرائیل خواهد بود. حاکمان من دیگر بر قوم من ظلم روا نخواهند داشت، بلکه زمین را به قبایل خاندان اسرائیل خواهند داد.۹«بنابراین خداوندگارْ یهوه چنین میفرماید: ای حاکمان اسرائیل، دیگر کافیست! خشونت و ظلم را دور کنید و عدالت و پارسایی را به جا آرید. از بیرون راندن قوم من دست برکشید؛ این است فرمودۀ خداوندگارْ یهوه.۱۰«ترازوهایتان میزان باشد، و ایفَه و بَتِ شما درست.۱۱ایفَه و بَت یک اندازه باشند؛ یک بَت حاوی یکدهمِ حومِر باشد و یک ایفَه نیز حاوی یکدهمِ حومِر. و مقیاس آنها حومِر باشد.۱۲مثقال بیست قیراط باشد، و مینای شما بیست مثقال به علاوۀ بیست و پنج مثقال به علاوۀ پانزده مثقال.
هدایا و روزهای مقدس
۱۳«این است هدایایی که باید تقدیم کنید: یک ششمِ ایفَه از هر یک حومِرِ گندم، و یک ششمِ ایفَه از هر حومِرِ جو؛۱۴و سهم معینِ روغن، بر حسب بَت، یکدهم بَت از هر کُر - کُر مانند حومِر، حاوی ده بَت است.۱۵و یک گوسفند از هر گلۀ دویست تایی، از مکانهای سیراب اسرائیل. اینها برای هدیۀ آردی، قربانی تمامسوز، و قربانیهای رفاقت خواهد بود تا برای ایشان کفاره کند؛ این است فرمودۀ خداوندگارْ یهوه.۱۶تمامی مردم زمین در دادن این هدایا به حاکم اسرائیل سهیم خواهند شد.۱۷حاکم نیز موظف است قربانیهای تمامسوز و هدایای آردی و هدایای ریختنی در جشنها و ماه نو و روزهای شَبّات، یعنی در تمامی اعیاد خاندان اسرائیل فراهم آورد: او باید قربانیهای گناه و هدایای آردی و قربانیهای تمامسوز و قربانیهای رفاقت به جهت کفاره برای خاندان اسرائیل تدارک بیند.۱۸«خداوندگارْ یهوه چنین میفرماید: در روز اوّل از ماه اوّل، گوسالۀ نرینهای بیعیب از گله بگیرید و قُدس را تطهیر کنید.۱۹کاهن قدری از خونِ قربانی گناه را گرفته، آن را بر چارچوب درهای معبد، و بر چهار گوشۀ لبۀ مذبح و بر چارچوب دروازۀ صحن درونی بمالد.۲۰به همینگونه در روز هفتم ماه برای هر کس که ناخواسته یا از روی غفلت گناه ورزد، عمل کنید. بدینسان برای معبد کفاره به جا آورید.۲۱«و در روز چهاردهم از ماه اوّل، عید پِسَخ را جشن بگیرید و هفت روز، نانِ بیخمیرمایه بخورید.۲۲در آن روز حاکم برای خود و برای تمامی مردم این سرزمین گاو نرینهای به جهت قربانی گناه فراهم آورد.۲۳و در هفت روز عید، در هر یک از آن هفت روز، هفت گاو نرینه و هفت قوچ، هر دو بیعیب، به عنوان قربانی تمامسوز برای خداوند فراهم کند، و نیز هر روز بزی نر به جهت قربانی گناه.۲۴و به جهت هدیۀ آردی نیز یک ایفَه برای هر گاو نر و یک ایفَه برای هر قوچ و یک هین روغن نیز برای هر ایفَه مهیا کند.۲۵و در روز پانزدهم از ماه هفتم نیز، برای هفت روزِ عید، مانند همینها به جهت قربانی گناه و قربانی تمامسوز و هدایای آردی و روغن فراهم آورد.
