چقدر عجیب است

محــبـت های تو ، نیکــویی های تو

رحمــت و فیض تو را چطور بشمــارم؟

تو که خــلقت را با ظرافت آفــریدی

تو که ســتارگان را به آسمانها بــخشیدی

چقــدر عجیب است که تو نام مرا می خوانی پدر

چقــدر عجیب است افکار مرا می دانی پدر

چقــدر عجیب است چقــدر عجیب است

چقــدر عجیب است

تو که زمین را با شبنم ها سیراب کردی

تو که با نورت شب را از روز جدا کردی

تو که امواج دریا را به هم بــافته ای

همین تــو ، وجود من را مهیــب ساخته ای

با تمــام ساخته های تو

با تمــام آنچه که دست تو آن را لــمس کرده

با تــمام آنچه ندای تو

با تــمام آنچه صدای تو آن را خلق کرده

همصــدای فرشتگان تو

هم ســرود و هم نوای زمین و آسمان

حتــی در فصل سکوت و صبر

یا فــصل شکوفایی و وجد بی پایان

تو را ستایم ، تو را ستایمت پدر

تو را ستایم ، تو را ستایمت پدر

تو را ستایم ، تو را ستایم ، تو را ستایم

چقــدر عجیب است چقــدر عجیب است

چقــدر عجیب است