/images/Login/login_left5.png
نام کاربری   کلمۀ رمز              
/images/Login/login_right5.png
‮گرافیک کم‮
  
Back

رهگذر

خرابه‌ایست

       نیم ویرانه‌ای

که فرو خواهد ریخت

     اندیشیدم که بر پاره‌هایم

          کسی وصله نخواهد زد،

خاطره‌ای دور بود، پاک بودن

و فضایی مفلوک

                شاد بودن.

کنار فواره، کنار کهکشان

         و کنار هر بلندی، کوتاه قد دیگری.

به خرابه می‌اندیشیدم

          به پاره‌های غمگین تنها

                   به خاطره‌های تا خوردۀ گیج

آیا باور لال من

           زبان خواهد گشود؟

قلب و دستم گدایی می‌کنند

            کجا بودن مهم نیست

                 کنار معابد، کنار حوض سیلو‌ها

                               کنار هر خرابه خودفروش دیگری

اما باورم انتظار می‌کشد،

           کسی از اینجا خواهد گذشت

  در ساعتی که سایه‌ها به بلندای جهانند

             و همۀ زنگ‌ها سکوت می‌کنند

                        جز زنگولۀ باد.

اگر نگذرد؟!

          شاید چونان همیشه

                 عابران گیجی عبور کنند

                         که دستانشان خالیست

و محبت را

           در جیب‌های باد کرده‌شان می‌کارند.

می‌گذرد!

     کسی که عشق را به کبوتر می‌دهد

                و عشق از کف دستانش

                            بی‌هرزگی فوران می‌کند

کسی که ساده است

         از کوچۀ بن‌بست من عبور خواهد کرد.

می‌گذرد!

      پس عشق را در باورم ذخیره می‌کنم

                 و در ظاهری مبروص انتظار می‌کشم.

                                                                     فراز دانشور


ارزیابی این مقاله ٣ from ٤٤ رأی .
لطفاً این مقاله را ارزیابی کنید : ١ ٢ ٣ ٤ ٥  

نظرات ارسالی در مورد مقاله



برای این مقاله پیامی ارسال نشده است .




 

مطابق قوانین بین‌المللی تمامی حقوق مربوط به وب‌سایت کلمه برای سازمان ایلام محفوظ است. © ۲۰۱۵ واژگان کلیدی | تماس با ما | شرایط سایت | نقشۀ سایت | En