/images/Login/login_left5.png
نام کاربری   کلمۀ رمز              
/images/Login/login_right5.png
‮گرافیک کم‮
  
Back

نوروز با برکتی همه جانبه

کشیش ادوارد هوسپیان‌مهر

 

وقتی به برکت و فراوانی در زندگی خود فکر می‌کنم، به یاد مزموری می‌افتم که در زندگی خودم تأثیر بسزایی داشته است. مزمور ۱۴۴ یکی از زیباترین مزامیر کتاب‌مقدس است و من در طول خدمات کلیسایی‌ام، همواره دعایم برای کلیسا و جماعت ایمانداران این بوده که برکتی که در این مزمور از آن صحبت شده است شامل حال آنان نیز بشود. در مقالۀ حاضر قصد دارم به بررسیِ این مزمور بپردازم. در این ایام فرخندۀ نوروز از خدا می‌خواهم که ایرانیان مسیحی را مطابق آنچه در این مزمور آمده است‏، در هر جای دنیا که هستند برکت دهد و بنا سازد.

مرا از دست اجنبیان برهان و خلاصی ده، که دهان ایشان به باطل سخن می‌گوید و دست راست ایشان دست دروغ است. تا پسران ما در جوانی خود نمو کرده، مثل نهال‌ها باشند و دختران ما مثل سنگ‌های زاویه تراشیده شده به مثال قصر. و انبارهای ما پر شده به انواع نعمت ریزان شوند. و گله‌های ما هزارها و کرورها در صحراهای ما بزایند و گاوان ما باربردار شوند و هیچ رخنه و خروج و ناله‌ای در کوچه‌های ما نباشد. خوشابه‌حال قومی که نصیب ایشان این است. خوشابه‌حال آن قوم که یهوه خدای ایشان است (مزمور ۱۴۴:‏۱۱-۱۵).

برکت اول

مرا از دست اجنبیان برهان و خلاصی ده. اولین دعا این است که مؤمنین از تسلط و حاکمیت شریران خلاصی یابند. داود در دعا از خدا می‌‌خواهد که او را از دست اجنبیان و آنانی که دهان‌شان به باطل سخن می‌گوید، و نیز از چنگِ دروغگویان برهاند. قوم خدا و کلیسای مسیح باید از تسلط مردم گنهکار که با اعمال گناه‌آلود خود می‌خواهند در مؤمنین نفوذ کنند و آن‌ها را از قداست الهی دور سازند، نجات یابد. یک بار در یک جلسه دعا با گروهی از ایمانداران این‌طور دعا کردیم: «خدایا کلیسای خود را از دست کسانی که قصد دارند با گناهان خود کلیسا را آلوده کنند رهایی ده». هدف از دعای ما این بود که کلیسای ما مقدس باشد. به خدا گفتیم که ما به کمییت نگاه نمی‌کنیم بلکه به کیفیت افرادی که به کلیسای تو می‌پیوندند. بگذار تعداد افراد کلیسا کم باشد ولی در تقدس و خداترسی زندگی کنند. این خصوصیت بسیار مهم‌تر از این است که تعدادمان زیاد باشد ولی ناپاکی در آن نفوذ کرده باشد. ارادۀ خدا این نیست که اجنبیان و افراد باطل و دروغگو و آنانی که به دنیا دلبستگی دارند به کلیسای مسیح وارد شوند و بدون توبه و تولد تازه، به نجات‌یافتگان متصل گردند. این افراد با گناهان خود بقیه را نیز آلوده خواهند کرد. بنابراین دعای قوم خدا این است که خداوندا، قوم خودت را از دست همه کسانی که چنین‌اند برهان! کلیسا باید در برابر افراد شریر و فاسد و فحاش و غیبت‌گو ایستاده، اعلام کنند که راه ما با راه شما یکی نیست. معیارهای زندگی ما با معیارهای شما ضدیت دارد و با جرأت به شیطان و پیروانش اعلام کنند که به‌هیچ‌وجه تسلیم خواسته‌های نفسانی، دنیوی و شیطانی نخواهند شد. کلیسا یعنی قوم خوانده شدۀ خدا؛ کلیسا یعنی افرادی که از دنیا رانده شده‌اند و اینک جزو جماعت خدا هستند. کلیسا نباید همرنگ این جهان شود و از معیارهای این دنیا پیروی کند. اگر قرار باشد ما نیز مانند اجنبیان راحت دروغ بگوییم و مانند دیگران به‌دنبال امیال نفسانی خود باشیم، پس بین ما و دیگران چه فرقی وجود خواهد داشت؟

برکت دوم

تا پسران ما در جوانی نمو کرده، مثل نهال‌ها باشند. این دعا برای رشد و ترقی پسران ماست. تأکید در اینجا روی نسل مذکر است، اعم از جوان و نوجوان. از خداوند خواسته می‌شود که برکت او بر این قشر قرار گیرد. معنی برکت روشن است. برکت یعنی رشد و ترقی، یعنی اضافه شدن. وقتی می‌گوییم خدا کسی را برکت دهد، یعنی خدا زیادش کند؛ خدا او را وسعت دهد؛ خدا او را ترقی دهد. خود خداوند عیسای مسیح اینگونه در نوجوانی رشد می‌کرد. در انجیل لوقا ۲:‏۵۱ می‌خوانیم که عیسی در ۴ جنبه رشد می‌کرد. عیسی در حکمت، در قامت و در رضامندی نزد خدا و مردم ترقی می‌کرد؛ رشد در حکمت (فهم و درک)، رشد در قامت (رشد جسمانی) رضامندی نزد خدا (رشد روحانی) رضامندی در بین مردم (رشد اجتماعی). به‌عبارت دیگر، عیسی رشدی همه‌جانبه داشت. دعای ما برای پسران‌مان باید این باشد که مانند نهالی در زمین کاشته شوند و خوب ریشه بدوانند و این‌چنین زندگی پرثمر و مفیدی داشته باشند.

در اینجا باید به این نکته اشاره کنم که رشد سالم، رشدی همه‌جانبه است. این صحیح نیست که دست من مانند مردی بالغ رشد کند ولی پایم مثل بچه‌ای کوچک باقی بماند. رشد در همۀ قسمت‌های اعضای بدن سالم، مفید و خوب است. ما واقعاً باید چنین رشدی را برای کلیسای‌‌مان از خدا بخواهیم. جوانان باید بتوانند در همه ابعاد زندگی خود خوب رشد کنند. رشد نامتناسب کلیسا را به خرابی می‌کشاند.

برکت سوم

و دختران ما مثل سنگ‌های زاویه تراشیده شده به مثال قصر. این دعا برای رشد و تبدیل شدن دختران ما است. در اینجا صحبت از سنگ‌های ظریفی است که در قصرهای پادشاه به‌کار می‌رود.

در آن زمان از سنگ جهت تزئین و زیباسازی عمارات استفاده می‌شد و سنگ‌تراشانی ماهر وجود داشتند که با دقت و وسواس تمام بر روی سنگ‌‌ها کار می‌کردند، آن‌ها را صیقل می‌دادند و با ظرافت می‌تراشیدند. یک روز شخصی در محلی دید که عده‌ای سنگ‌تراش مدت‌هاست که روی یک سنگ کار کرده آن را تراش می‌دهند. پرسید این سنگ چیست که این‌قدر با دقت روی آن کار می‌کنید؟ پاسخ شنید که این سنگ برای گنبد قصر است و خیلی دقت می‌خواهد. شکل و اندازه این سنگ بسیار مهم هست و چون در معرض دید قرار دارد باید روی آن بیشتر از سنگ‌های دیگر کار کنیم. این قسمت باید بالای قصر را بپوشاند.

خدا باید دختران ما را اینگونه بسازد. دختران ما باید خود را به خدا بسپارند و اجازه دهند خدا آنان را بتراشد و صیقل دهد، تا به سنگ‌های زیبای قصرهای خداوند تبدیل شوند. دختران باید زیبایی واقعی را در آنجا پیدا کنند. البته هستند کسانی که نمی‌خواهند تراشیده شوند و حتی تراش دادنِ خدا را قبول ندارند. آن‌ها ترجیح می‌دهند همچنان بدون جلوه و زیبایی باقی بمانند. روشن است که این افراد نمی‌توانند در قصرهای خدا افراد مفیدی باشند. بنابراین باید از خداوند بخواهیم روی شخصیت ما کار کند. زیبایی ظاهری چیز خوبی است، ولی آن‌چه براستی برای خداوند مهم است زیبایی باطنی است. خواهران عزیز قبل از اینکه خدا بخواهد برای شما کاری کند باید در شما کاری کند. خدا مایل است که همۀ احتیاجات شما را برآورده سازد ولی بیش از آن خواهان این است که قبل از این‌که برای شما کاری کند، در درون شما کاری انجام دهد.

برکت چهارم

انبارهای ما پر شده به انواع نعمت ریزان شوند. این قسمت برای کل جماعت کلیساست. برکتی که در اینجا از آن صحبت می‌شود برای کلیسای خداوند است: برکت برای اینکه کلیسای ما به انواع نعمت‌ها پر شود.

خدای ما خدای پرسخاوت و بخشنده‌ای است. او قول داده که همۀ نیازهای ما را بر حسب دولت خودش در مسیح عیسی رفع خواهد کرد. به‌همین خاطر است که داود می‌گوید خداوند شبان من است و محتاج به هیچ چیز نخواهم بود. شبان اعظم گله عیسای‌ مسیح است. وظیفۀ شبانان زمینی این است که دست ایمانداران را در دست مسیح ‌بگذارند. شکی نیست که مسئولین کلیسا نمی‌توانند همۀ احتیاجات ایمانداران را برآورده کنند. ولی خدای زنده که از همه احتیاجات ما باخبر است قادر است احتیاجات روحانی، روانی، عاطفی، شخصی و خانوادگی و مادی ما را برآورده سازد. عیسای مسیح در فصل ۶ انجیل متی تأکید فرموده است که نگران این نباشید که چه بخورید و چه بیاشامید. پدر شما می‌داند که به همۀ این‌ها احتیاج دارید. اول پادشاهی خدا را بطلبید، و آن‌وقت سایر نیازهای شما نیز بر آورده خواهد شد. داود می‌گوید: «من جوان بودم و الان پیر هستم، و مرد صالح را هرگز متروک ندیده‌ام و نه نسلش را که گدای نان بشوند» (مزمور ۳۷:‏۲۵). خداوند از نیازهای ما باخبر است. اگر در ارادۀ او زندگی کنیم و موافق کلام او زیست نماییم، خواهیم دید که چطور خداوند همه احتیاجات ما را به حسب دولت خودش برآورده خواهد کرد. او نه تنها احتیاجات ما را رفع خواهد کرد، بلکه انبارهای‌مان را پر خواهد ساخت: انبار نشانۀ ذخیره است، و منظور این است که خدا آنقدر به ما خواهد داد که اضافه هم خواهیم داشت. خداوند می‌فرماید من آمده‌ام تا شما حیات یابید و آن را زیادتر حاصل کنید. او آمده است تا کاسه‌های ما را لبریز کند. اگر واقعاً به خدا توکل کنیم، او سایر نیازهای زندگی ما نظیر نیازهای عاطفی را نیز برآورده خواهد ساخت. اکثر ما نیازمند محبت، تشویق و توجه هستیم؛ تنها هستیم و به دوست یا همسر مناسب نیاز داریم. نیاز داریم که در خانوادۀ ما صلح و آرامش برقرار شود. نیاز داریم که حضور خدا خانه ما را پر سازد. خدای ما خدای فقیری نیست. او انبارهای ما را با نعمات خودش پر می‌کند.

برکت پنجم

گله‌های ما هزارها و کرورها در صحراهای ما بزایند. این قسمت از مزمور به رشد ایمانداران برای ترقی در بشارت و زاییدن فرزندان روحانی اشاره دارد. ایمانداران این امتیاز را دارند که از طریق انجامِ خدمت بشارت، مردم را به‌سوی عیسای ‌مسیح جذب کنند و جان‌های گمشده را صید نمایند. همه کسانی که به عیسای ‌مسیح ایمان آورده‌اند، شاهدان مسیح هستند و باید خبر خوش انجیل را به‌گوش مردم برسانند. خدا فقط برای این ما را نجات نداده که ما را به آسمان ببرد بلکه خدا ما را نجات داده تا برای او میوه بیاوریم. داود پادشاه در جایی دیگر می‌گوید: «نمی‌میرم، بلکه زیست می‌کنم تا کارهای خدا را اعلام کنم». متأسفانه بسیاری از ایمانداران رسالت خود مبنی بر بشارت را فراموش کرده‌اند و از لحاظ روحانی دچار بیماری نازایی شده‌اند؛ آن‌ها برای خداوند بچه نمی‌زایند. افرادی را می‌شناسم که سال‌ها در کلیسا هستند و کسی را برای خداوند صید نکرده‌اند. من نمی‌خواهم در روزهای نوروز شما را ناامید کنم، بلکه می‌خواهم تشویق‌تان کنم که در سال جدید نقصان خود را جبران کنید. بسیاری از مشکلات ما حل نمی‌شود چون در خدمت فعال نیستیم و بشارت نمی‌دهیم. اگر دست من کار نکند و فعالیتی نداشته باشد پس از مدتی خشک می‌شود. ما اگر برای خداوند خدمت نکنیم از بین خواهیم رفت. مسیح همه ما را دعوت کرده تا شاهدان او باشیم و بشارت دهیم و جان‌های زیادی را صید کنیم. پولس رسول می‌گوید، «وای بر من اگر بشارت ندهم». براستی ما تا چه حد به فکر نجات مردم هستیم؟

مهم‌ترین علت عدم رشد کلیساها در دنیا این است که بشارت نمی‌دهند. عزیزان، خدا ما را تعیین کرده که نمک جهان، عطر خوشبوی مسیح و رسالۀ خواندنی او باشیم. دعای من این است که همگی ما امسال سهم خویش را در امر بشارت ادا کنیم.

برکت ششم

گاوان ما باربردار شوند. گوسفندان گله از گاوها حساب می‌برند. این قسمت اشاره به پیران، مشایخ و شبانان کلیسا دارد. ما چقدر برای رهبران و پیران و آنانی که در کلیسا مسئولیت رهبری را برعهده دارند، دعا می‌کنیم؟ کلیسا نباید فقط به یک شبان متکی باشد. باید افراد بیشتری برای رهبری در کلیسای مسیح تربیت شوند. باید برای باربرداری و مسئولیتی که مشایخ و رهبران احساس می‌کنند و فشاری که روی آنان است دعا کنیم که خدا به آنان فیض عطا کند تا مسئولیت اصلی خود را انجام دهند. هر چند در ظاهر به‌نظر می‌رسد که آنان از رتبۀ بالاتری برخوردارند اما در واقع وظایف و خدمات و مسئولیت آن‌ها بسیار است و به خداوند جوابگو هستند. به‌قول معروف هر کس بامش بیش، برفش بیشتر! پس بیایید در نام مسیح برای رهبران دعا کنیم تا آنان را حکمت دهد و طوری آن‌ها را هدایت کند که بتوانند باری را که به‌دوش دارند با امانت حمل کنند. برای کارهای سخت احتیاج به قوت هست. دعای ما باید این باشد که خدا قوت لازم را عطا کند.

آخرین برکت

هیچ رخنه و خروج و ناله‌ای در کوچه‌های ما نباشد. و اما برکت آخری که در اینجا هست، در مورد رفع سه بلاست. می‌گوید رخنه، خروج و ناله را از کوچه‌های ما دور کن. چه دعای خوبی است برای نوروز. رخنه یعنی چه؟ یعنی درز و شکاف. نباید هیچ درز و شکافی بین فرزندان خدا ایجاد شود. باید تمام درزهای کلیسا به روی حملات شیطان و انسانیت کهنه و وسوسه‌های این جهان بسته شود و ریشۀ تمام اختلافات و تفرقه‌های دشمن خشک گردد. هر جایی که دشمن برنامه‌ریزی کرده تا به‌ما صدمه بزند به قوت نام مسیح عمل او باید در نطفه خفه شود. باید هوشیار باشیم که به‌نام عیسای مسیح تمام تیرهای شریر را خاموش کنیم.

هیچ خروجی نداشته باشد. خروج چیست؟ اشاره به تلفات و ضایعات و خرابی‌هاست. خداوند جلو این تلفات ما را بگیرد. جاهایی که ضرر کردیم جبران کند و هر جایی ما صدمه زدیم و اشتباه کردیم خدا بر ما رحم کند. خدا تلفات و خروج‌های ما را پر سازد. خداوند اشخاصی را که از میان ما خارج شدند و به کلیسای مسیح برنگشتند بازگرداند. خداوند با قوت خود جاهایی را که ما کم آورده‌ایم پر کند. خداوند در جاهایی که دور شده‌ایم ما را به خودش نزدیک کند و در جاهایی که سرد شدیم دوباره ما را گرم کند و آنجایی که افتادیم دوباره ما را بلند سازد.

مزمورنویس در مزمور ۹۰:‏۱۵ فریاد برمی‌آورد که خدایا، ما را به عوض روزهایی که غمگین بودیم، شادمان بساز. در کتاب یوئیل باب دوم می‌خوانیم که خداوند به قوم خود می‌گوید که تمام محصولی را که سال‌های قبل توسط ملخ‌ها خورده شد، به آنان بازخواهد گرداند. ایوب خیلی چیزها را از دست داد، ولی خداوند دوباره با برکت همه چیز را به او برگرداند. ما به خدایی توکل می‌کنیم که قادر است دوباره ما را احیا سازد.

بلای سوم ناله است. چقدر در زندگی خود ناله می‌شنویم. چه بسیارند افرادی که دائم ناله و شکایت سر می‌دهند - از ناله‌های شخصی و خانوادگی گرفته تا ناله‌های ناشی از مشکلات عاطفی و روحی و روانی. ناله‌ به‌خاطر والدینی که بی‌تفاوت شده‌اند. ناله برای از دست دادن عزیزان‌مان که پیش ما نیستند. ناله برای دوری از خانواده و کشور. ناله به‌خاطر ظلم و ستم، و بسیار ناله‌های دیگر.

خدایا فریادهای دلخراش و قلب‌های شکسته خود را به‌حضور تو می‌آوریم. خداوندا ناله‌های خود را به‌حضور تو خالی می‌کنیم. خدایا کمک کن که غرغرها، شکایت‌ها و ناشُکری‌ها از بین برود. قوم اسرائیل به‌خاطر غرغر و شکایت بارها در مبارزه با دشمن شکست خوردند. خداوند فیض عطا کند که چیزهای منفی از ما دور شود. هیچ خروج و ناله‌ای در کار نباشد. این بلاها شایسته کلیسای مسیح نیست.

و سرانجام: خوشابه‌حال قومی که نصیب ایشان این است. خوشا‌به‌حال قومی که یهوه خدای ایشان است. وقتی یهوه خدای ما باشد، نصیب ما نیز جز این نخواهد بود. باشد که در نوروز امسال خداوند در تمام این زمینه‌هایی که برشمردیم، کلیسای خود را برکت داده، احیا نماید.


ارزیابی این مقاله ٢.٨ from ١٠٩ رأی .
لطفاً این مقاله را ارزیابی کنید : ١ ٢ ٣ ٤ ٥  

نظرات ارسالی در مورد مقاله

فرستندۀ این روی خط ١٧:٤٧:١٩ ٣/٢٨/٢٠٠٧

به نام خداوند بخشنده و مهربان - من سید محمد رضا گلبافان میدانی هستم از دانشگاه بیرجند و در روز 17 ماه 4 سال 2006 برایتان مطلبی نوشته و جواب آن را گرفتم بنا بر آن این مدت را صرف خواندن دقیق انجیل کرده و در مورد حرفهایی که زده بودم اطمینان و یقین بیشتری برایم حاصل شد و ولی واقعا هنوز نفهمیدم چرا در حالی که پیامبر شما و یوحنا بارها وبارها آشکار و پنهان آمدن پیامبر ما"حضرت محمد(ص)"را بشارت دادند باز هم دست از لجاجت ها و تعصبات خود نمیکشید و به سیاهی عاقبت خود دو دستی چنگ زده و چراغهای هدایت را خاموش میکنید -شما آنچه برایتان مفید است را کنار زده و به هوس ها و آرزوهای زود گذر روی آورده اید و مسیح را قربانی توجیه کارهایتان میکنید واقعا افسوس که قرآن تحریف ناپذیر را با آن همه علم پویا در آن دست نوشته تعدادی چند میدانید و انجیل تحریف شده را که هرنسخه اش روایتی دارد... کتابی کاملا راستین. باز هم میگویم و خواهم گفت که بیایید و حقیقت را دریابید و این را نگذارید که دیر شود . من تحقیق کردم - شماهم بخواطر خودتان با بیطرفی تمام تحقیق کنید-راستی یادم رفت بگویم که تلاش شما برای مسیحی کردن یک مسلمان واقعی اگر هزار سال حم زحمت بکشید بی نتیجه میماند چرا که مسلمان واقعی لذت اسلام را با تمام وجود میچشد

فرستندۀ این روی خط ٥:٢٢:٤١ ٣/٣٠/٢٠٠٧

دوست عزیز، خوشحالیم که باز برای ما پیامی فرستادید. در پاسخ به آنچه نوشتید به ذکر چند نکتۀ کوتاه بسنده می‌کنیم. اول این‌که عیسای مسیح به‌هیچ عنوان به آمدن حضرت محمد بشارت نداده بلکه آنچه او در انجیل یوحنا می‌فرماید در مورد آمدن روح‌القدس است. لطفاً انجیل یوحنا را با دقت بخوانید : «اگر مرا دوست بدارید، احکام مرا نگاه خواهید داشت. و من از پدر خواهم خواست و او مدافعی دیگر به شما خواهد داد که همیشه با شما باشد، یعنی روحِ راستی که جهان نمی‌تواند او را بپذیرد، زیرا نه او را می‌بیند و نه می‌شناسد؛ امّا شما او را می‌شناسید، چرا‌که نزد شما مسکن می‌گزیند و در شما خواهد بود.» انجیل یوحنا باب ۱۴ آیات ۱۵ تا ۱۷. پس می‌بینید که عیسای مسیح به آمدن وجودی روحانی اشاره می‌کند که با چشم انسانی قابل رویت نیست و جاودانی است چرا که در وجود ایمانداران خواهد بود. دیگر این‌که ما پیش و حتی پس از مسیحی شدن قرآن را جز به جز مطالعه کرده و می‌کنیم و آنچه دربارۀ قرآن گفتیم در ارتباط با نگرش نویسندگان قرآن نسبت به موضوع صلیب است. زیرا تجزیه و تحلیل قرآن مبحث دیگری است که در این چند سطر نمی‌گنجد. و مطلب آخر این‌که ما به‌هیچ وجه درصدد مسیحی کردن مسلمانان نیستیم چرا که مسیح خود به شاگردانش فرمود: شما مرا نیافتید بلکه من شما را یافتم. پس وظیفۀ ما تبیین مسیحیت است و ایمان آوردن انسان‌ها به مسیح هدیه و فیض و عنایت خدا است. او است که انسان‌ها را به‌سوی خود می‌خواند و با فیض و بخشش مسیح آشنا می‌کند. او است که با روح مقدسش در قلوب انسان‌ها گرمای الهی می‌آفریند. خواهش ما این است که با قلبی باز و با خلوص نیت از خدا بخواهید که حقیقت مسیح و کلام او را بر شما مکشوف کند. فیض خداوند با شما. کلمه





 

مطابق قوانین بین‌المللی تمامی حقوق مربوط به وب‌سایت کلمه برای سازمان ایلام محفوظ است. © ۲۰۱۵ واژگان کلیدی | تماس با ما | شرایط سایت | نقشۀ سایت | En